Welkom op zeilenomdewereld.nl

Gruissan - Gibraltar

"Buiten het seizoen?", nog steeds!!!

Motorsailen

Om rustig aan het zeilen op de Middellandse zee te wennen besluiten we in dagtochten te varen tot aan het begin van Spanje. Zo gezegd zo gedaan, we varen dagelijks zo'n 25 tot 40 zeemijlen. Het wisselvallige weer brengt ons of geen wind of te veel, we kiezen voor geen wind. Ons nieuwe motortje brengt ons dapper en probleemloos de Spaanse grens over, af en toe gesteund door het fokje dat de kleine beetjes wind vangt en zorgt voor de nodige stabiliteit.

In Palamós aangekomen, na een dag of wat varen, slaat het weer om en liggen we een paar dagen in de haven te wachten tot de lage druk gebieden met veel wind overtrekken. Palamós is een redelijk grote stad waar best het een en ander te zien is en dus nemen we het ervan. Al wandelend verkennen we de stad.

Na een dag of drie kunnen we verder en we besluiten een nacht door te varen. Het varen 's nacht ging goed en het wachtlopen ging ook niet verkeerd, al vrij vroeg 's morgens besluiten we er nog een nacht aan vast te plakken. We proberen elkaar om de drie uur af te wisselen, soms wat langer, soms wat korter. Wind is er nog steeds niet en vrolijk motoren we verder. Het geluid van de motor is iets waar je even aan moet wennen maar na een paar wachten slaap je er heerlijk op. Dit is toch even anders, na de dagtochtjes van maximaal 40 mijl hebben we er nu al bijna 300 op zitten als we straks net na het vallen van de nacht Alicante binnen lopen. Tevreden bekijken we onze voortgang op de kaart, we kunnen het haast niet geloven. Om de overwinning te vieren genieten we met een biertje op een vlakke zee met zijn tweeën van de zonsondergang op het voordek, de stuurautomaat doet ondertussen het zware werk. Rond negen uur varen we recht op het kasteel af, wat de haven overziet, en leggen we aan. Tijd voor een welverdiende nachtrust zonder wekker en zonder motor!

De volgende dag verkennen we Alicante. Ik ben er vaak geweest maar voor Michelle is het allemaal nieuw. We wandelen over de prachtige boulevard met zijn eeuwen oude bomen die zo uit de film lijken te komen en genieten van de plaatselijke geneugten (Bier en McDonalds, de spaanse benaming van de producten geeft het iets authentieks ;-) ). De volgende dag belanden we tijdens onze zoektocht naar gas voor aan boord in de kroeg voor een welverdiende versnapering. We leren de Argentijnse kroegbaas kennen en een Italiaans stel met wie we er een gezellige middag van maken. 'S Avond rijden we met de kroegbaas mee naar Playa de San Juan waar we bij een Argentijns restaurant Michelle kennis laten maken met echt Argentijns vlees en Quilmes. We zijn, op een verdwaalde oude Porteño na, de enige klanten, dus er is alle gelegenheid voor Michelle om te zien hoe de houtbarbeque (asado) werkt. We laten ons de gigantische hompen heerlijk vlees goed smaken. Van het vinden van gas is natuurlijk weer niets terecht gekomen.

Het is weer tijd om voor de zee te kiezen en rond het middag uur varen we uit, richting Gibraltar. Het weer is rustig wat wil zeggen dat er 0 wind staat en vrolijk motoren we er op los. Michelle krijgt 's nachts bezoek van dolfijnen die een uur lang rond de boot spelen en een prachtig fluoriderend spoor door het water trekken in een pikzwarte nacht. De radar maakt het leven 's nachts erg makkelijk vooral omdat het door de vele dekverlichting op de tankers, die hun navigatie verlichting overstemd, moeilijk te zien is welke kant die dingen nou op varen en op de radar kun je prima zien wat de afstand, koers en snelheid is van de mede "weggebruikers". Later die nacht bleken we nog twee maal bijzonder bezoek te krijgen. Nummer 1 was een marine schip dat bij het dichterbij komen de radar stoorde en ongeveer 2 minuten na het voorbij varen zijn lichten dooft om in de deken van duisternis te verdwijnen. Nummer twee, ongeveer een uur later, is een helikopter die steeds dezelfde banen tussen ons en de kust vliegt met enorme schijnwerpers. Later bleek uit een DCS bericht aan alle schepen dat het om een "search and rescue" operatie ging. Al met al was het een bijzondere nacht. 'S Morgens een uur na het wisselen van de wacht word ik door Michelle gewekt. De wind is opgestoken en lijkt wat goed te maken te hebben voor zijn afwezigheid van de afgelopen dagen. Met een harde wind in de rug en hoge steile golven varen we twee uur later op ongeveer 40 mijl van Gibraltar de haven van Benalmadena binnen in de stromende regen. We zijn kapot en blij als we eindelijk na al het papierwerk (zonder verzekeringspapieren mochten we de haven niet in en laten we die nou net niet kunnen vinden..) op ons plekje liggen. Een warme douche en een warm dekbed doen wonderen waardoor we binnen no time zijn vertrokken om heerlijk het klokje rond te slapen.

Twee dagen liggen we in Benaldamena waarna het weer rustiger wordt en we het laatste stuk naar Gibraltar kunnen volbrengen. In de vroegte en het donker varen we de haven uit opdat we voor het donker is in Gib kunnen aankomen. Het is buiig weer maar veel wind staat er niet en dat beetje dat er staat beweegt zich precies tegen ons in. Het geeft ons de gelegenheid om met de radar te spelen, waarop je de regenbuien precies kan zien maar je kunt ze er ook uitfilteren, wat als voordeel heeft dat je de schepen die in de bui varen kunt zien op het scherm ipv een grote zwarte vlek. Halverwege de middag doemt er een rots op in de verte, Gibraltar! Uren varen we op de rots af en de contouren van de straat van Gibraltar beginnen zich steeds duidelijker af te tekenen aan de horizon. Rechts Europa en links slechts een paar mijl verderop Afrika. Afrika ligt zo dichtbij maar we hadden toen nog geen idee dat we er de komende weken met geen mogelijkheid naar toe zouden kunnen varen….. Tegen het vallen van de avond varen we de baai binnen in één van de zuidelijkste plekken van het Iberisch schiereiland waar we onze aankomst volgens de regels melden via de marifoon bij de Douane. Geen antwoord, nog maar een paar keer proberen. De douane blijkt zich niet meer met de jachten te bemoeien en de formaliteiten kunnen via het havenkantoor worden afgehandeld. We roepen de haven op en worden met een plat Engels accent verwelkomt, welkom in Engeland!