Welkom op zeilenomdewereld.nl

La Graciosa

Zon, Zee en Eilanden!!

La Graciosa

Foto bij dit verhaal
Na 250 rustige zeemijlen varen we langs de twee rotsen aan de noordzijde van Lanzarote op naar de haven van la Graciosa. La Graciosa is een klein eiland ten noorden van Lanzarote.

Het eiland behoort tot een natuurreservaat samen met haar twee kleine broertjes aan de noordkant, "Esperanza" en "Montana Clara". Van de drie is alleen La Graciosa bewoond, 500 man in totaal. De eilanden bestaan vooral uit vulkanen wat een prachtig landschap oplevert. De kust is veelal rif en rots maar er zijn ook mooie zandstranden.

De eerste week verkennen we de stranden met onze dingy, "Plan B". Elke dag een ander stand, beetje gas bij en dan met de branding in de rug het zand op. De stranden zijn rustig en je hoeft ze nooit met meer dan 10 man te delen, wat ons prima bevalt. Zwemmen is wat fris omdat het water hier aan de koude kant is maar als je eenmaal door bent valt het goed te doen (niet de voltallige bemanning deelt deze mening...).

Bij Playa Francesa ligt een vulkaan waarvan de zijkant knalgeel is. Na een uurtje op het strand te hebben gelegen, dwz beetje met stenen sjouwen en een golfbrekertje maken (Guido kan heel slecht stil zitten, Michelle heeft daar minder moeite mee), besluit ik om maar eens te gaan kijken of de vulkaan te beklimmen is. Volledig uitgerust voor de klim, gympies, surfshort en een pak sigaretten begin ik aan de tocht omhoog. Het eerste stuk voert door de regen uitgespoelde geulen. Als deze een diepte van een meter of vier bereiken lijkt het me handiger om bovenop te gaan lopen, als de steile zijkanten van zand instorten vinden ze je nooit meer. Een stuk verderop begint de vulkaan. Scherp grind en keien vormen de ondergrond en door de hoek van ongeveer 40 graden gaat het klimmen moeilijk maar maak je wel snel hoogte. Boven aangekomen is het uitzicht prachtig, je ziet de hele noord kust van Lanzarote, de andere 3 vulkanen op het eiland en de twee buur eilandjes ten noorden.

's Avonds eten we wat bij de lokale horeca die bestaat uit drie kroegen, een pizzaria, een visrestaurant en een internetcafé dat weinig open is. Pizza en de warme broodjes van het internetcafé zijn verre weg onze favoriet wat betreft de lokale keuken.

Vanaf de haven is het ongeveer 10 minuten naar een prachtig strand op Lanzarote wat door de hoge kliffen vanaf Lanzarote alleen te voet te bereiken is via een stijl pad van ongeveer een uur lopen dus is het er heerlijk rustig. De derde keer die kant op doet de motor wat raar. Bij het verlaten van het strand, precies als we bij de branding aankomen, die venijnig hoog is die dag, zegt de motor zijn baan op. Een interessant experiment maar zonder voorstuwing door de branding blijkt een illusie en de boot beland twee maal op zijn dak. Achterover omslaan blijkt niet zo erg maar die keer voorover is het toch wel een eng gezicht om de buitenboord motor op 3 meter hoogte te zien over komen ;-). Met al het zoute water en zand heeft het motortje helemaal geen zin meer om te starten en roeien terug is met de golfslag tussen de eilanden geen optie. Als in de film zwaaien we met een handdoek naar een passerende speedboot die komt kijken wat er aan de hand is. We zwemmen de branding door hem tegemoet en leggen het geval uit. Het blijkt een water taxi uit Graciosa die nog wat mensen moet ophalen van Lanzarote. Hij belooft op de terugweg langs te komen om ons op te pikken en "Plan B" te slepen. Na drie kwartier verschijnt de RIB weer aan de horizon en met de bijboot zwemmen we wederom de branding door. De met twee maal 250 pk uitgeruste RIB blijkt weinig problemen te hebben met het slepen van zijn kleine broertje en "Plan B" haalt ineens de hoogste snelheid van zijn leven. We worden netjes bij de boot afgezet en bedanken de schipper met een flesje whisky uit Gibraltar. Koud en moe ploffen we op de bank om zelf ook maar een neutje uit GIB te nemen.

Bijbootloos verkennen we het eiland te voet wat de actieradius drastisch verkleint. Geen nood, de kroeg en de strandjes bevinden zich op 5 minuten lopen dus we komen onze tijd wel door.

De haven is klein en vooral goedkoop, we liggen voor vijf euro per nacht en er is water! Veel boten hier zijn van Spanjaarden die op Lanzarote wonen maar er liggen ook een handvol kruisers, veelal net zoals overal tot nu toe pensionados. Er blijken twee boten te liggen met jongere mensen er op, dat wil zeggen begin 40. Een stel uit Nieuw Zeeland/Canada en een Deens echtpaar, bij de met kinderen. We worden uitgenodigd voor een pasta maaltijd aan boord van de Nieuw Zeelandse boot samen met de Denen. Dat klinkt niet slecht, vooral gezien onze gasflessen al een tijdje leeg zijn en we dus niet kunnen koken aan boord.

De Nieuw-Zeelandse schipper blijkt een vervent solo zeiler te zijn. Hij heeft twee maal de Mini-Transat gevaren op een zelfgebouwde boot en naarmate de avond vordert blijkt steeds meer waarom hij solo zeilt..... Wij kennen een hoop eigenwijze mensen maar de vent slaat alles! De rest van het gezelschap is gelukkig een stuk gezelliger en kan ook over wat anders praten. Twee dagen later vertrekken de Deense en Nieuw-Zeelandse boot naar het Noorden, bestemming Madeira.

De paasweek, semana santa, overspoelt het tot dan toe zo rustige eiland met Spaanse toeristen. Het dorpje veranderd in een gezellige drukte en lijkt niet meer op het dorp van de week ervoor maar het blijkt erg gezellig.

Als de rust is wedergekeerd op het eiland ontmoeten we een stel uit Noorwegen, Audun en Lovise, welke die ochtend zijn aangekomen op hun zeilboot. Het gekke is dat ze van onze leeftijd zijn, iets wat we zover slechts 1 keer eerder hebben gezien met die drie Britten van de Maid of Mettle. We spreken af om 's avond een biertje te doen. Het blijken hele gezellige enthousiaste mensen, die een droom hebben en dat zonder om te kijken zijn gaan doen.

Na een dag op een charter cat mee te hebben gevaren in de Seychellen hebben ze de boot gekocht. Geen enkele zeilervaring, gewoon bestelt dat ding. Daarna maar eens een cursus doen en met het certificaat "coastal daysailor" op zak de boot in Duitsland bij de fabriek opgehaald en terug naar Noorwegen gevaren, baan opgezegd, huis en auto verkocht en weg gegaan. Van Noorwegen buitenom naar de Middellandse zee tot aan Griekenland en toen omgedraaid en richting de Canarias gevaren. Erg veel respect voor! Na op de Canarias getrouwd te zijn hebben ze de boot in de haven gelaten om de winter in Noorwegen te werken als verplegers, dubbele shiften voor 3 maanden en weer budget genoeg voor nog een jaar, wederom de MED in. Niet geremd door de negatieve kijk van de oudere generatie op nieuwe productie boten hebben ze het volledig anders om gedaan dan wij, geen oude stevig gebouwde blue water cruisers gekocht en deze volledig opgeknapt maar gewoon de folder erbij, Bavaria 43 gekocht en wegwezen. Als je binnen in zo'n ding kijkt bekruipt je wel eens het gevoel of dat niet een handigere optie was geweest, uiteindelijk zijn de kosten hetzelfde (als je de boot verkoopt na de reis), alles is nieuw en vooral GROOOOOT! Geen kast ruimte in een Bavaria, nou en je gebruikt gewoon 1 van de 3 cabines als garage! Surfplank en opgeblazen dingy er in, geen probleem want het past...!!!

De volgende dag BBQ-en we met ze vieren op het strand het is erg gezellig. Heerlijk om eindelijk weer mensen om je heen te hebben van de zelfde leeftijd en met hun te kunnen spreken over ervaringen, dromen, angsten van "the cruising life" en van alles en nog wat. De BBQ wordt afgesloten met een klein beschaafd kampvuurtje. De volgende morgen is het alweer tijd voor om hun landvasten los te gooien en ze uit te zwaaien. Op naar het noorden waar ze opgewacht worden door Pa die een maandje meevaart op de MED.

Inmiddels lopen ook wij tegen het einde van ons verblijf op La Graciosa en wacht morgen, indien de weergoden meewerken, de tocht naar Arecife om de paspoorten te stempelen, gas te laten vullen en de Lidl leeg te kopen! Het plan is om in een week of twee via Lanzarote, Fuerte Ventura en Gran Canaria naar Tenerife te varen waar we spullen op halen die Michelle haar moeder en Joost daar hebben achter gelaten toen we nog in de regen in GIB lagen. Kortom na een periode van rust in de haven weer een paar mooie tochten voor de boeg! De kusten zijn hier grillig maar supermooi en het is dan ook een verademing op er langs te hoppen.

¡Bienvenidos a las Canarias!